Zuid-Afrika West en Namibie One-way via Kgalagadi

Het West Coast National Park is een populair gebied voor wandelaars, watersportliefhebbers, vogelaars en voor een beperkte periode van het jaar ook bij bloemenliefhebbers. Verder zijn hier ook de oudste gefossiliseerde voetsporen van de moderne mens - ca. 117.000 jaar oud! Een replica van deze voetsporen is te zien in het Geelbek Educatief Centrum. Centraal in het park is de 15km lange Langebaan Lagune, een enorme plas water met een gemiddelde diepte van 1 meter. Het voedselrijke water van de lagune lokt veel vogels naar het gebied en gedurende sommige tijden van het jaar zijn hier tienduizenden vogels te zien. Het zijn vooral de steltlopers, zee- en watervogels waaronder flamingo’s, witte pelikanen, Jan-van-Genten en de zeldzame zwarte scholekster.. Voor een groot deel van het jaar zijn de planten onopvallend maar als er voldoende regen gedurende de wintermaanden valt komen de planten met mooie namen als Kukumakranka, Luibos en Elandsvy voor een korte periode tot bloei.

De Cederberg is een ongerept berggebied 200 kilometer ten noorden van Kaapstad. De bergreeks strekt zich voor 100 km naar het noorden, met de hoogste pieken over de 2000 meter. Het gebied is vooral bekend om de vreemde, maar indrukwekkende, zandsteenformaties. De rotsformaties zijn vooral schitterend bij zonsondergang. In de lente (augustus – oktober, afhankelijk van de regenval in mei) veranderen delen van dit normaal ruige en droge gebied in lieflijke bloemrijke valleien. Het is bij uitstek een gebied voor liefhebbers van ruige natuur, vergezichten en fraaie rotsformaties. Er zijn heel veel San rotstekeningen, vaak wel op alleen te voet bereikbare plaatsen. Naast tochten maken en wandelen kunt u ook een bezoek brengen aan bijvoorbeeld rooibos boerderijen of aan de beroemde Strassbergeer Schoenfabriek.

Namaqualand is de meest noord-westelijk punt van Zuid-Afrika, een afgelegen, zeer ongerept en zeer ruig gebied met vooral prachtige rotsformaties en diepe kloven. Het is er zeer droog, met niet meer dan 50 – 150 mm per jaar. Voor het grootste deel van het jaar is er weinig vegetatie te zien en kan de dagtemperatuur tot ver boven de 40 graden stijgen. Als er echter voldoende regen in de wintermaanden valt, verandert deze dorre streek in een bloementapijt. In een periode van slechts 3-4 weken komen de meer dan 4000 plantsoorten tot bloei, een botanisch wonder. De opvallendste zijn de Namaqua madeliefjes (Dimorphoteca sinuata) in vele kleuren. Alhoewel de madeliefjes de opvallendste planten zijn, is het gebied vooral bekend om de vele vetplanten zoals Mesembryanthemum (= vijgjes - Afrikaans) en de grote variatie van miniatuurvetplanten. Wel een waarschuwing: Het is moeilijk te zeggen waar, wanneer en in welke mate dit bloementapijt wordt gevormd. Dit is mede afhankelijk van de regenval eerder in het jaar (mei) die de laatste jaren niet meer verloopt als daarvoor. De normale bloemen periode is augustus – september, en soms oktober.

Augrabies Falls National Park is een prachtig park rondom een diepe canyon die door de machtige Oranjerivier (Zuid-Afrika's grootste rivier) is uitgesleten in het oeroude gesteente. Augrabies is afgeleid van het Nama woord “Plaats van veel Lawaai”. Zoals overal in dit deel van het land moet u rekening houden met een zeer droog en warm klimaat. Foto's van de waterval en de spray vanaf de brug die over de canyon loopt zijn een must voor elke fotofanaat. Er zijn diverse wandelmogelijkheden voor wie goed ter been is.

De Kalahari is een enorm uitgestrekte semi-woestijn (in totaal 1.2 miljoen km2, dus 30 x zo groot als Nederland). De Kalahari beslaat het grootste deel van Botswana, het oostelijk deel van Namibie en daarnaast nog delen van noordelijk Zuid-Afrika en zuidelijk Angola. Kalahari is een verbastering van de naam Kgalagadi, één van de eerste (bekende) Bantu culturen die zich in het gebied vestigden. “De Kalahari” spreekt bij veel mensen tot de verbeelding maar het is vrij moeilijk uit te leggen wat het nu precies is, vooral omdat u waarschijnlijk maar een klein deel ervan zult zien. Vanuit de ruimte gezien is het een enorme, met zand bedekte, schotel die tot de oudste delen van de vaste aardkorst behoort (ca. 3,5 miljard jaar oud). Tegenwoordig wordt het landschap in grote mate bepaald door de regenval. Die is spaarzaam maar toch meer dan in een echte woestijn, vandaar dat er leven mogelijk is voor mens en dier. Het meest karakteristiek zijn de platte, open grassavannes doorsneden door droge rivierbeddingen met veel, maar nooit dicht op elkaar groeiende, struiken en bomen. Vooral de voor Afrika zo karakteristieke platte acacia’s zijn mooi. Dan zijn er soms modderige, meestal kurkdroge zoutpannen die vollopen als de regens komen. De oudste bewoners van Afrika, de San of Bosjesmannen, trokken de afgelopen honderden jaren rond in de Kalahari, hun territorium almaar kleiner wordend als gevolg van het oprukken van veehoudende volkeren en de mijnbouwactiviteiten (o.a. diamanten) van kolonisatoren. Er zijn nog enkele plaatsen in centraal en westelijk Botswana en in oostelijk Namibië waar zij nog min of meer leven van de traditionele jager-verzamelaar activiteiten.

Het Kgalagadi Transfrontier Park (voorheen het Kalahari Gemsbok National Park) is een prachtig en relatief stil natuurreservaat in het grensgebied tussen Zuid-Afrika, Botswana en Namibië. Hier ziet u onder meer de karakteristieke rode zandduinen van de Kalahari (semi-) woestijn. Het ligt vrij afgelegen maar is de inspanning waard. Er is een flinke kans op het zien van veel wild omdat er weinig vegetatie is en de meeste dieren, waaronder de imposante Kalahari leeuw (met zwarte manen), zich in en om de twee (droge) rivierbeddingen ophouden. Er is vrijwel geen water en de temperaturen zijn zeer extreem: mei-augustus zijn “koele” en droge maanden (nachten kunnen zeer koud zijn), september en oktober zijn warm en droog, van november tot en met april is heet (tot wel 50 graden aan de grond) en relatief nat (onweersbuien). Er zijn zeer heldere sterrennachten. In het park zijn de wegen onverhard. Verhoogde wielbasis en eventuele 4x4 aandrijving zijn te prefereren (enkele van de verbindingswegen zijn alleen toegankelijk voor 4x4 voertuigen).

Met 160 km lengte en 27 km breedte is de Fish River Canyon is één van de grootste canyons ter wereld en het uitzicht over dit oeroude deel van de aardkorst een ontzagwekkend schouwspel der natuur. De canyon is over miljoenen jaren uitgesleten. Diep op de bodem van de canyon loopt de Fish River. Het is een zeer droog gebied - grote delen van de bodem vallen regelmatig droog. De mooiste uitzichtspunten zijn rondom Hobas.

Etosha National Park en "de Sossusvlei" vormen tezamen de twee belangrijkste toeristische attracties van Namibië. De Sossusvlei is een opgedroogd meertje (dat alleen bij buitengewone regenval onder water komt te staan) te midden van de beroemde en veel gefotografeerde dieprode, steile zandduinen van de oeroude Namib woestijn. De vlei ligt in het Namib Naukluft National Park, een enorm uitgestrekt gebied vol met dergelijke duinen en de reden dat Sossusvlei zo bekend is geworden is eigenlijk alleen maar omdat deze vlei zo toegankelijk is. Naar Namibische begrippen dan, want de vlei ligt 60km binnen het park, met de laatste 5km alleen toegankelijk voor wandelaars of 4x4 voertuigen. Dit laatste stuk mag u niet meer zelf rijden maar u moet gebruik maken van transfers van lokale operators. Onderweg zijn er enkele bekende stopplaatsen waaronder de Sesriem Canyon en Dune 45. Toegang tot het gehele gebied is via het Parkenraad kantoor bij Sesriem, zo genoemd omdat de trekkende Afrikaner boeren die in dit gebied aankwamen zes aan elkaar geknoopte leidsels/riemen (van de ossenwagen) nodig hadden om emmers met water uit de put te kunnen halen. Het spectaculaire duinenlandschap is zeer fotogeniek en in verband met de mooie bochtige schaduwen op de rode duinen is de beste tijd om te fotograferen vroeg in de morgen en tegen zonsondergang. Dead Vlei is iets makkelijker toegankelijk dan de Sossusvlei daarom is deze tegenwoordig populairder. Wilt u echt de rust en stilte ervaren, zorg dan dat u bij zonsopgang al bij de slagboom wacht.

Swakopmund is een provinciaals aandoend stadje met stevige Duitse invloeden. Hier komen tijdens de zomervakantie de "Windhoekers" logeren om zo de snikhete hoofdstad te ontlopen. De oceaan is vooral geschikt voor zeevissers want het water (onder invloed van de Zuidpool) is te koud om in te zwemmen. Indien u meer dan één nacht verblijft kunt u overwegen om een activiteit te doen, bijvoorbeeld een woestijntour (zeer aanbevolen als u meer wilt begrijpen van de complexe ecosystemen in de ogenschijnlijk lege natuur) of een tocht op zee. Let op: sommige activiteiten zoals quad biking en sand boarding zijn niet zonder gevaar. Het hele gebied is uniek in de wereld door de tegenstelling van de droge, lege en tot vlak langs het water nog zeer hete woestijn in prachtige rode en gele tinten, naast de ijskoude azuurblauwe oceaan. Het is vaak mistig in dit gebied, de enige overlevingskans voor bijvoorbeeld de Welwitschia Mirabilis, Namibië’s bijzondere woestijnplant die ten oosten van Swakop te bezichtigen is. Swakopmund is voor veel reizigers ook een plek om even te hergroeperen. Er zijn tankstations, garages, supermarkten, antiekwinkels en flink wat restaurants.

Ca. 114km ten noorden van Swakopmund is een makkelijk toegankelijke kolonie van duizenden Zuid-Afrikaanse pelsrobben, de Arctocephalus pusillus pusillus. Deze fraaie naam mag niet verhullen dat de kolonie omgeven is door een verschrikkelijke stank van vis en poep, maar indrukwekkend is het wel, en na een half uurtje went het enigszins. De kolonie telt afhankelijk van de tijd van het jaar naar schatting vele tienduizenden dieren die op het strand en vooral ook in de indrukwekkende golven uitstekend te zien zijn. U kunt de dieren tot heel dichtbij naderen via een wandelpad met hekken dat de logge dieren tegen houdt. Er is van alles te zien: verdwaalde baby’s, zogende moeders, vechtende vaders die hun harems beschermen. Let op eventuele jakhalzen en heel soms hyena’s die de kolonie afstruinen op zoek naar dode baby’s en vis. U kunt hier tevens een kopie van het kruis bezichtigen dat in 1485 werd opgericht door de Portugese Diego Cão, de eerste Europeaan die zo ver naar het zuiden aan Afrikaanse wal ging.

In dit gebied is veel te zien, bijvoorbeeld: De Twyfelfontein rotsgravures. Dit rotsachtige gebied herbergt een van de grootste concentraties San (Bosjesman) rotstekeningen/gravures van Afrika. U kunt hier voorbeelden zien van dieren, dierensporen, mensen en geometrische motieven die in de rotsen zijn getekend (eigenlijk gekrast). Op de panelen staan zelfs pinguïns en zeehonden afgebeeld die ooit door de San werden opgetekend na verre jaagtochten. De Organ Pipes, een voorbeeld van de wonderlijke en explosieve geologische geschiedenis van Namibië. Rotskolommen van wel 5m hoog doloriet, ca 120 miljoen jaar oud. En de Burnt Mountain –een fraaie oranje bruine berg, beste bezoektijd tegen het einde van de dag als het licht wat minder fel is. Het Damara Living Museum laat iets zien van de oorspronkelijke levensstijl van de Damara, vooral leuk voor kinderen. Het Versteende Woud (Petrified Forest). In dit gebied kunt u versteende boomstammen zien die ca. 250 miljoen jaar geleden hier zijn aangespoeld, waarschijnlijk tijdens grote overstromingen vanuit Angola (deze houtsoorten komen niet voor in dit deel van Afrika) Tevens kunt u hier zien de Welwitschia Mirabilis, Namibië’s bekendste plant. De plant heeft slechts twee bladeren, die enkele meters lang kunnen worden en omgekruld in het zand liggen. De Welwitschia kan wel 1000 jaar oud worden.

Etosha National Park is één van Afrika’s beste en bekendste wildparken. Het beslaat een oppervlakte van ca. 23.000 km2 (dus meer dan 75km bij 300km) en ontleent zijn naam aan de Etosha Pan zelf, een enorme plat droog meer met een witte zoute korst waarboven de fel schijnende zon enorme luchtspiegelingen maakt. Na zomerse regenbuien vult de pan zich soms gedeeltelijk met water. Wat Etosha zo bijzonder maakt, zijn de vele bronnen en drinkplaatsen langs de rand van de Pan, vooral aan de zuidkant, en het savannelandschap dat vele grazende kuddes aantrekt. Met de grazende dieren volgen altijd de jagende dieren. In Etosha is het zeer makkelijk rijden vanwege de openheid van het landschap en de grote groepen grazende kuddedieren, die vaak met vele soorten tegelijk, de drinkplaatsen bezoeken. Het is niet ongewoon om bij één drinkplaats springbokken, kudu’s, zebra’s, giraffes, en olifanten tegelijk te zien drinken. Er zijn ook veel struisvogels, jakhalzen en meer dan 340 vogelsoorten. Grote katten zijn er ook (vooral leeuwen en cheeta’s) maar in dit enorme gebied is de "katdichtheid" vrij laag (bijvoorbeeld vergeleken met Krugerpark in Zuid-Afrika) en vele bezoekers aan Etosha zien geen katten. Niettemin blijft het een uniek en zeer fotogeniek park.