Okay, laten we dan echt bij het begin beginnen: op 5 juli 1850 spoelde de zesjarige Bessie McLeod aan op het strand van Port Natal, nabij het huidige Durban in Zuid-Afrika. Zij was samen met haar ouders, broertjes en zusjes op weg van Engeland naar de Britse kolonie Natal, bestemming de Byrne Valley (vlakbij Richmond). Door een navigatiefout zonk hun schip de Minerva vlak voor zij haar eindbestemming bereikte. Gelukkig vlakbij de kust, zodat alle opvarenden gered konden worden. Helaas niet hun bezittingen. Volledig berooid trokken zij landinwaarts, tezamen met enkele tientallen andere kolonisten. Fout voorgelicht door zwendelaars in Engeland, van oorsprong middenstanders volledig onbekend met het boerenleven, onwetend over het wilde Zululand, wachtte hen een keihard leven vol gevaren en tegenslagen. Maar met de bekende Engelse “stiff upperlip” hielden zij vol, en Bessie en haar zes overlevende broertjes en zusjes zorgden voor een indrukwekkend nageslacht. Bessie’s achter-achter-achter-kleinzoon is Ross Aitken.

Ross ontmoette zijn Nederlandse vrouw, Annelieke Zonne, halverwege de jaren ’80 in het Londense studentenleven. Londen was destijds een centrum voor tienduizenden Zuid-Afrikanen in ballingschap, al dan niet zelf opgelegd. Dit was één van de zwartste en ogenschijnlijk uitzichtloze periodes in de toch al zwaar bevochten Zuid-Afrikaanse geschiedenis. De Apartheidsregering gaf nog geen enkele blijk van inkeer. Grove onrechtvaardigheid, onderdrukking en geweld waren aan de orde van de dag, de economie verkeerde in een diepe depressie (mede door internationale sancties), en Zuid-Afrika was tot diep in Afrika betrokken bij duistere militaire praktijken.